Piotr Głowacki

Jeden z najwybitniejszych aktorów polskich młodego pokolenia. Laureat m.in. Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł i Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. Grał u największych twórców polskiego kina: Stuhra, Królikiewicza, Smarzowskiego
czy Holland.

Głowacki urodził się w 1980 roku w Toruniu, ale przez pierwszy okres życia mieszkał na Kujawach w Redczu Wielkim. Do Torunia ponownie przeniósł się z rodziną
na początku lat 90-tych, gdzie uczęszczał do SP 24, a następnie do X LO. Występuje w filmie, telewizji i teatrze. Kontakt ze sceną rozpoczął już jako dziecko, występując w toruńskim zespole tanecznym Baby Jagi. W okresie licealnym grał w toruńskim Spiętym Teatrze Spinaczy przy Młodzieżowym Domu Kultury w Toruniu pod kierownictwem dyrektorki MDK Grażyny Pfeiffer – Podlaszewskiej, z którego wywodzi się także aktorka Magdalena Czerwińska. Po roku studiów prawniczych
na UMK w Toruniu, rozpoczął naukę w olsztyńskim Studium Aktorskim, a następnie studiował na warszawskiej Akademii Teatralnej i krakowskiej PWST, którą ukończył w 2007 roku. Od 2008 roku jest członkiem zespołu Teatru Starego w Krakowie.

Debiut pełnometrażowy Głowackiego to rola Teosia Kozłowskiego w „Długim weekendzie” w ramach projektu „Święta polskie”, w reżyserii Roberta Glińskiego. Rok później wystąpił u Leszka Wosiewicza, w filmie „Rozdroże Cafe”.

Za rolę hiphopowca Michała w filmie „Oda do radości” (w noweli w reżyserii Jana Komasy) został laureatem „Jantara” na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” oraz Prix Tudor na Cinéma Tout Écran w Genewie. Był także nominowany za nią do Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. W roku 2009 wcielił się w rolę Janusza, syna małżeństwa Dziabasów w „Domu złym” u Wojciecha Smarzowskiego. Do Komasy powrócił w roku 2010, by zagrać w „Sali samobójców” obok Jakuba Gierszała. Rok 2011 obfitował w wiele ról, które aktor stworzył w filmach: „Ukryci/Hidden” Agnieszki Holland, „Bitwa Warszawska 1920” Jerzego Hoffmana, „80 milionów” Waldemara Krzystka i „1920. Wojna i miłość” Macieja Migasa, a także w „Być jak Kazimierz Deyna” Anny Wieczur-Bluszcz. Za rolę
w „80 milionach” otrzymał nagrodę specjalną 26. edycji Tarnowskiej Nagrody Filmowej oraz drugą nominację do Nagrody Cybulskiego.

W tym samym 2011 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Torunia – Flisaka
na festiwalu Tofifest, a rok później „Złotą Karetę za wyjątkowe osiągnięcia kulturalne” przyznawaną przez toruński dziennik Nowości. Trzecią toruńską nagrodą było odsłonięcie w 2015 roku własnej „Katarzynki” w Piernikowej Alei Gwiazd na toruńskim Rynku Staromiejskim, a czwartą – przyznana przez czytelników Gazety Pomorskiej „Gwiazdę Jutra” (2007).  Dodajmy, że Nagrodę Cybulskiego otrzymał za swą kreację w w filmie Bodo Koxa „Dziewczyna z szafy” w 2013 roku.

Głowacki ponownie zagrał u Wojciecha Smarzowskiego w 2012 w filmie „Drogówka”. Potem była rola w „Hiszpance” (2013), w reżyserii Łukasza Barczyka, wraz  innym torunianinem Jakubem Gierszałem. Oglądaliśmy go również w filmach Grzegorza Królikiewicza „Sąsiady” (2014) i Jerzego Stuhra „Obywatel” (2014).

Rok 2015 niewątpliwie należał do aktora, gdyż pojawił się w pięciu filmach: u Krzysztofa Łukaszewicza w „Karbali”, u Jerzego Skolimowskiego w „11 minut”, u Jacka Bromskiego w „Anatomii zła”, u Mirosława Krzyszkowskiego w „Pileckim” i „Królu życia” Jerzego Zielińskiego. W tym samym roku zagrał członka zespołu disco-polo, obok Dawida Ogrodnika i Joanny Kulig, w kręconym w kujawsko-pomorskim Piechcinie i w okolicach Żnina filmie „Disco polo” (także 2015), w reżyserii Macieja Bochniaka.

Ukoronowaniem wielkiej popularności i samego roku 2015 była rola w filmie Łukasza Palkowskiego „Bogowie”, gdzie znakomicie zagrał kardiologa – prof. Mariana Zembalę. Aktor otrzymał za tę kreację Polską Nagrodę Filmową Orzeł za najlepszą drugoplanową rolę męską. Film zdobył wiele nagród, w tym Grand Prix Złote Lwy, na festiwalu w Gdyni.

W kolejnym roku torunianina zobaczyliśmy m.in. w „Marii Curie” w reżyserii Marie Noëlle oraz kilku komediach romantycznych: „Słaba płeć?”, „Planeta singli”, czy
„7 rzeczy, których nie wiecie o facetach”.

Głowacki zagrał również w „True Crimes”, w reżyserii Alexandrosa Avranasa, u boku Jima Carrey’a i Charlotte Gainsbourg. Film jest ekranizacją głośnej sprawy zabójcy, który opisał swoją zbrodnię w wydanej przez siebie książce.

Głowacki od samego początku kariery intensywnie gra także w telewizji. Na małym ekranie debiutował w 2003 roku w serialu „Na Wspólnej”. Pojawił się też m.in. w serialach: „Siostry”, „Barwy szczęścia”, „Instynkt”, „Komisarz Alex” , „Pierwsza miłość”, „Ojciec Mateusz”, „Skazane”, „Bodo”, „Na dobre i na złe” oraz „Druga szansa” jako reżyser reality show „Sara Daymer intymnie”.

Zagrał również w dwóch serialach realizowanych w województwie kujawsko-pomorskim: „Prawo Agaty” , jako pełnomocnik wydawnictwa oraz „Belfer”,
jako charakterystyczny policjant z lokalnego posterunku – aspirant Papiński.

Piotr Głowacki często podejmuje współpracę z filmowcami niezależnymi. Grał, w głośnym w środowisku offowym, filmie Mathiasa Mezlera „Off” i kilku krótkich metrażach m.in.: „Pokój Szybkich Randek” Anny Maliszewskiej, „Stypa” Tomasza Bardosha (2007). Wcielił się też w główną rolę horrorze „Panoptykon”. Aktor wystąpił również w niskobudżetowych filmach „Heavy Mental” w reżyserii Sebastiana Buttnego i „Ścinki” w reżyserii Magdaleny Gubały i Szymona Uliasza. Piotr Głowacki grał również w niezależnych produkcjach toruńskich twórców m.in. w filmie „Snufit” Marcela Woźniaka i Pawła Zawadzkiego oraz „Głód” Mariki Krajniewskiej.

Wybrana filmografia

2003 – 2018 – „Na wspólnej” (serial)
2004 – 2018 – „Pierwsza miłość” (serial)
2005 – „Rozdroże Cafe” reż. Leszek Wosiewicz
2006 – „Oda do radości” reż. Jan Komasa (“Warszawa”)
2009 – „Dom zły” reż. Wojciech Smarzowski
2011 – „W ciemności” reż. Agnieszka Holland
2011 – „Sala samobójców” reż. Jan Komasa
2011 – „Los numeros” reż. Ryszard Zatorski
2011 – „80 milionów” reż. Waldemar Krzystek
2011 – „1920 Bitwa Warszawska” reż. Jerzy Hoffman
2012 – „Dziewczyna z szafy” reż. Bodo Kox
2012 – „Być jak Kazimierz Deyna” reż. Anna Wieczur – Bluszcz
2013 – „Heavy Mental” reż. Sebastian Butny
2013 – „Prawo Agaty” (serial)
2014 – „Sąsiady” reż. Grzegorz Królikiewicz
2014 – „Obywatel” reż. Jerzy Stuhr
2014 – „Bogowie” reż. Łukasz Palkowski
2015 – „Ziarno prawdy” reż. Borys Lankosz
2015 – „Słaba płeć?” reż. Krzysztof Lang
2015 – „Pilecki” reż. Mirosław Krzyszkowski
2015 – „Karbala” reż. Krzysztof Łukaszewicz
2015 – „Głód” reż. Marika Krajniewska
2015 – „Disco Polo” reż. Maciej Bochniak
2015 – „11 minut” reż. Jerzy Skolimowski
2016 – „Planeta singli” reż. Mitja Okorn
2016 – „Marie Curie” reż. Marie Noëlle
2016 – „Belfer” reż. Łukasz Palkowski
2016 – „Dark Crimes” reż. Alexandros Avranas
2017 – „Tarapaty” reż. Marta Karwowska
2018 – „Serce nie sługa” reż. Filip Zylber

Wybrane nagrody i wyróżnienia

Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych Młodzi i Film – „Jantar” za najlepszą rolę męską w filmie „Oda do radości”, 12 Festiwalu Cinéma Tout Écran w Genewie – Prix Tudor za najlepszą rolę męską w filmie „Oda do radości”, nominacja do Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w filmie „Oda do radości”,  „Gwiazda Jutra” czytelników Gazety Pomorskiej, MFF Tofifest – Nagroda Prezydenta Miasta Torunia Flisak, „Złota Kareta za wyjątkowe osiągnięcia kulturalne” przyznawana przez dziennik Nowości w Toruniu, Tarnowska Nagroda Filmowa – nagroda specjalna za rolę w filmie „80 milionów”, nominacja do Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w filmie „80 milionów”,  nagroda im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w filmie „Dziewczyna z szafy”, „Katarzynka” w Piernikowej Alei Gwiazd w Toruniu, Polskie Nagrody Filmowe Orzeł – za najlepszą drugoplanową rolę męską w filmie „Bogowie”, nominacja do Telekamer „Tele Tygodnia” 2016 i inne.

 

Ważna produkcja:

Głód

reż. Marika Krajniewska

pełen artykuł

Miejsca w regionie, związane z postacią:

Produkcje filmowe w regionie, zwiazane z postacią:

Głód

reż. Marika Krajniewska

czytaj dalej

Prawo Agaty

reż. Maciej Migas, Patrick Yoka, Filip Zylber, Jacek Borcuch, Xawery Żuławski

czytaj dalej

Disco Polo

reż. Maciej Bochniak

czytaj dalej

Belfer

reż. Łukasz Palkowski

czytaj dalej

Karbala

reż. Krzysztof Łukaszewicz

czytaj dalej